We zijn er, in het mooie Zweden! Maar dat ging niet zonder slag of stoot. De laatste twee weken voor de overdracht van ons huis waren meer dan hectisch.
Toch nog veel mensen zien, een feestje hier en daar, spullen uitzoeken, inpakken. Daar kwam ook het nodige denkwerk bij kijken, want wat moet er in de opslag waar we voorlopig niet bij kunnen, wat kan er weg en waar willen we nog bij kunnen en stallen we bij onze ouders? Wat hebben we in de camper nodig en wat in de winter?
De laatste paar dagen waren lang en de nachten kort. Een paar ritjes (met een volle camper) naar de stort, verder inpakken, de laatste wasjes draaien, de auto proberen te verkopen en meer van dat soort zaken.
Blijkbaar klopte onze tijdsplanning niet helemaal, want de avond voordat de verhuizers op de stoep zouden staan moest om 23:00 de hele keuken nog volledig worden uitgezocht en ingepakt. Ook de camper was nog niet ingepakt dus het was een flinke chaos in huis en in ons hoofd. Gelukkig waren de verhuizers wel wat gewend en binnen no time zaten onze spullen in de verhuiswagen(s).
Diezelfde dag nog even een laatste rit naar de stort, de auto verkocht (maar kentekenbewijs vergeten dus de volgende dag weer terug), nog even langs de fysio voor de stramme botten, afscheid genomen van alle buren en de camper half ingepakt. Na een paar uur slaap gingen we daar weer mee verder en probeerden we het huis een beetje op orde brengen.
Toen rond tienen de nieuwe bewoners ‘op inspectie’ kwamen bleek voor de zoveelste keer dat we de chaos niet de baas waren. De makelaar hielp ons maar even de laatste spullen het huis uit dragen. Er werd een keukenkastje opengetrokken en we hoorden ‘hee, hier staan nog spullen’. Oeps, maar kan gebeuren, dachten wij. Tot we even later hoorden ‘deze lades zitten ook nog helemaal vol!’…na alles in kliko’s en de camper te hebben gegooid konden we richting de notaris.
We tekenden, verkochten nu echt de auto, gingen nog even lunchen met mijn vriendinnen, er werden nog wat brillen rechtgezet bij de opticien, we aten nog een keertje de lekkerste roti van de Zaanstreek bij mijn ouders en toen was het toch echt tijd om te gaan.
En toen werd het ons, labiel als we waren, na korte nachten en alle hectiek, even teveel. Een waar tranendal (die waren opgespaard) van onze kant. Het werd nu wel heel echt…waarom doen we dit ook alweer?
We reden naar Hardenberg, het eerste uur nog in tranen, en overnachtten voor het eerst in onze nieuwe camper. Het was nog wat onwennig. De volgende dag vielen we, na een uurtje ravotten met m’n nichtjes in het bos, ‘s middags weer in slaap. Maar we lapten onszelf op en gingen nog een keer lekker uit eten met z’n allen. De ochtend erna was het tijd voor een laatste bezoekje, waarbij we prachtige kunstwerken voor in de camper meekregen (o.a. gemaakt met de net gekregen glitters, die krijgen ze dus inderdaad nooit meer🙂). Weer werden we toeterend uitgezwaaid. We reden Nederland uit en hadden een gek gevoel.
Een rijdag vol files in de stromende regen en een overnachting in Denemarken (op een bonkig grasveld, de camping was te modderig geworden door de hevige regenval) volgden. De dag erna reden we Zweden binnen en werden we begroet door een heerlijk zonnetje, vi är här!
Bij het oprakelen van deze momenten voel ik bijna de stress van toen weer. Niet gek dus dat we even wat tijd nodig hebben om een beetje tot rust te komen. Dat proberen we nu dus ook te doen. Reizen, vakantie vieren, genieten van de natuur en tot rust komen.
We hebben nog nooit zoveel rendieren gezien, de eerste eland is gespot, we zijn het noodweer te slim af geweest…maar daarover later meer!
4 reacties
Dus!
Stiekem was is ik na jullie verhaal gelezen te hebben blij dat we niet bij het tranendal aanwezig waren, maar fijn dat jullie nu een beetje zijn “ geland” en het avontuur vanaf hier samen tegemoet kunnen gaan.
Heel veel liefs, Johan en Els
Jeetje wat een verhaal weer!!!! Het kan bij jullie ook nooit helemaal soepel verlopen 😃. Maarrrrr jullie zijn onderweg, hoe gaaf is dat. Waar vele mensen alleen maar van durven dromen durven jullie ECHT te doen!!! Respect!!!! Maak er een fantastisch avontuur van 😘
Wat een super avontuur…..dapper!! Jullie doen wat vele willen…….het vraagt veel…emotioneel…..levert nog meer op…..geniet en succes en sterkte. Dikke knuffel