Het idee van emigreren is eigenlijk al een beetje gaan borrelen in Nieuw-Zeeland, toen we begin 2013 zeven weken lang in een klein campertje door dit geweldige land trokken. Je zou hier maar wonen dachten we, in de prachtige natuur, niet zo op elkaars lip en wat is de sfeer relaxed en vriendelijk. Maarja, het is wel érg ver weg (met in ons achterhoofd de terror vlucht, iets met een tornado, maar dat is een ander verhaal). Het gevoel van vrijheid en het genieten van de natuur smaakte sowieso naar meer en heeft er voor gezorgd dat we ons eigen Volkswagen T3 busje kochten.
We konden niet wachten om er voor het eerst mee op avontuur te gaan, met z’n drietjes dit keer, want onze hond Joep ging natuurlijk gezellig mee.
Joep was als pup nogal wagenziek, maar ons campertripje naar het verre noorden deed wonderen. Op dat tripje, waarbij we Zweden eigenlijk heel denigrerend het ‘doorreisland’ noemden, botsten wij opmerkelijk genoeg nog bijna met een eland op de snelweg. De eerste en tevens laatste keer dat we een eland in het wild hebben gezien, maar dat terzijde.
Ons doel die reis was (Noord) Noorwegen, de Lofoten om precies te zijn. Een prachtige eilandengroep boven de poolcirkel. Om die overweldigende natuur te bereiken bleek de route door Zweden de beste optie. We zagen zeker wel wat van Zweden, deden o.a. Stockholm, Sundsvall en Kiruna aan en wat opviel waren de rustige ‘snel’wegen en de oneindige hoeveelheid bomen. Mooi, maar een beetje veel van hetzelfde, dachten we toen. Niets bleek uiteindelijk minder waar, maar die wijsheid hadden we toen nog niet.
Die eerste keer dat we in Zweden waren dachten we dus niet ‘hier gaan we ooit wonen’. De liefde voor Zweden ontstond later, toen we echt de tijd namen Zweden te ontdekken. Liefde op het tweede gezicht dus eigenlijk. Maar verliefd werden we.
De rust, de prachtige natuur, de stilte, de ruimte, de sfeer, heel cliché..maar het voelde als thuiskomen.
We doorkruisten Zweden een aantal keer. We kwamen op de mooiste plekjes en hiketen door de vele nationale parken. En werden steeds verliefder. We spiekten af en toe eens bij huisjes en wat opviel waren de enorme tuinen. We verdiepten ons in de huizenmarkt en het bleek heel betaalbaar. Betaalbaar wonen in de rust en de natuur is voor ons in Nederland niet haalbaar dus het werd steeds interessanter. En we werden steeds verliefder.
We hebben een voorliefde voor het hoge noorden. De wat ruigere en uitgestrekte natuur, nog meer rust, wildernis en rendieren voor je auto in plaats van remlichten.
Maar om te wonen lijkt ons dit vooralsnog net even te afgelegen. Waar we in Nederland de drukte moeten ontvluchten en de rust en natuur moeten opzoeken, hopen we dit in Zweden omgekeerd te kunnen doen. Dus wel met wat faciliteiten in de buurt en een leuk stadje op een half uur rijden bijvoorbeeld.
Een ander leven, met minder stress, meer buiten zijn, een beetje terug naar de basis. Een versnelling lager. Weg uit de gejaagde, Nederlandse maatschappij.
We zijn onwijs benieuwd hoe wij het gaan ervaren en de cliché’s blijven zich maar opstapelen, maar beter spijt hebben van iets dat we wel gedaan hebben, dan spijt hebben van iets dat we niet gedaan hebben.
2 reacties
Weer superleuk om te lezen! Hou vol met de voorbereidingen!
veel geluk daar.