Na onze eerste witte kerst, die we net als de Zweden op kerstavond vierden, moest Marleen door familieomstandigheden voor een paar dagen naar Nederland. Heen en weer rijden was te veel gedoe, dus dat werd het vliegtuig nemen. Ik bracht haar naar Linköping, hier anderhalf uur vandaan. Het was nog even spannend omdat er ishalka voorspeld werd, oftewel gladheid/spekgladde wegen, maar op wat brokken ijs na was het te doen.
Vanaf dit vliegveld gaan uitsluitend vluchten naar Schiphol. En dat drie keer per dag. Dat is niet zo goed voor het milieu, maar het is voor ons nu wel een luxe om een luchtbrug te hebben naar Nederland in geval van nood.
Nadat ik Marleen op het vliegveld had gezet dacht ik een paar dagen alleen te zijn in het bos. Maar toen ik weer bij ons huisje aankwam, bleek niets minder waar te zijn. Er bleek namelijk een heuse Duitse invasie te hebben plaatsgevonden, twee-derde van de huisjes in het bos waren in één keer bezet. Die avond vond ik kinderen die een kuil aan het graven waren in de immense berg met sneeuw die ik van de oprit had afgehaald. Het maken van kuilen zit er blijkbaar al vanaf een jonge leeftijd in. Ik moest duidelijk weer even wennen aan menselijke activiteiten om mij heen en ik deel niet altijd de Duitse definitie van ‘gezellig’.
Maar zo erg was het nou allemaal ook weer niet. En gelukkig kon ik na een aantal dagen Marleen weer ophalen op de plek waar ik haar had achter gelaten. Met oud en nieuw voor de deur was het heel fijn weer herenigd te zijn. Helaas had Marleen geen oliebollen meegenomen. Dus heb ik nog even inkopen gedaan voor een oudjaarswaardig maal.
Een van de redenen voor ons om naar Zweden te vertrekken, is de rust. Joep is de laatste jaren geen groot fan van vuurwerk. Knalvuurwerk is hier ook niet toegestaan. In de steden hoor je weldegelijk vuurwerk in aanloop naar nieuwjaar, maar het is een groot verschil met Nederland. En daar zijn we niet echt rouwig om. Toen in ons bos het nieuwe jaar was aangebroken was het stil en donker, toch een vreemde gewaarwording. Maar uiteraard hadden onze Duitse vrienden wel iets meegenomen, dus werd er om 5 over 12 toch nog wat vuurwerk afgestoken. Gelukkig was het bescheiden en heeft het niet langer dan 10 minuten geduurd. We hebben er eigenlijk wel even van kunnen genieten op deze manier.
Het nieuwe jaar is begonnen, we zijn benieuwd wat het ons gaat brengen. We hopen in ieder geval een nieuw thuis te kunnen vinden. En we hopen voor alle lezers ook het allerbeste!
Gott nytt år allihopa!
4 reacties
Gelukkig nieuw jaar ook voor jullie beiden.
Wat vind ik het leuk om jullie avonturen te lezen.
Hoop dat jullie dit nieuwe jaar een definitieve woonplek gaan vinden 😘🍀
Jullie natuurlijk ook nog een gelukkig Nieuwjaar. Dat er maar mooie nieuwe avonturen mogen komen, maar ook een fijn thuis is jullie gegund. Als de blog maar blijft bestaan 😉
Dank je wel weer voor de update.
Maak er mooi jaar van met veel rustige dagen en vooral een goede gezondheid,
Groet mede namens Marike
Wij wensen jullie uiteraard een mooi 2024 en we zullen duimen zodat jullie nu snel een huis vinden!!👍👍👍👍👍😀😀😀😀👋😘😘