Oftewel: vakantie!
De eerste twee weken waren gereserveerd voor vakantie. Na de vorige blog snappen we steeds beter waarom we daar wel aan toe waren.
Wat we wel wisten maar ons toch onrustiger maakte dan we wilden, was het feit dat het volop hoogseizoen is. Dit zorgde voor Franse tol prakijken bij de brug (nog nooit meegemaakt) en campings die vol waren waardoor er werd uitgeweken naar oude voetbalvelden. Het was ook een stuk natter dan we gewend waren (en toen moest storm Hans nog komen) dus ons plan was dan ook vrij snel duidelijk: op naar het noorden.
Dat we op dag 2 in Zweden al langs een bouwmarkt moesten om een kastje in de camper te redden van de ondergang was het begin van de camper gebreken, maar dat terzijde.
We reden wat, we childen wat, we kampeerden voor het eerst wild op mooie plekjes en testten de (buiten)douche. We waren wel op vakantie, maar hadden beiden nog een vol hoofd en een vreemd en onrustig gevoel. En nog steeds korte nachten.
We reden door de vele regen wat sneller omhoog waardoor we op dag 5 al Särna binnenreden. We wandelden in Fulufjället National Park in de stralende zon en kregen gezellig vakantiegangers Ivar, Nanda, Melle en Famke op bezoek. We besloten het bbq buffet van het plaatselijke restaurantje (Lena’s) bij de camping te testen. Goed gezelschap, goed eten dat nog beter smaakte op een warm zonnig terras, het leek steeds meer op vakantie!
De dag erna was de eerste dag vol rendieren van vele die nog zouden volgen. Hele groepen versperden de doorgang en bij het wildkamperen in het bos draaide Joep zijn neus overuren. Terwijl Wibo genoot van een buitendouche (na eerst de waterpomp gerepareerd te hebben, maar dat terzijde) kwamen er wat rendieren nietsvermoedend de bosjes uitlopen. Een wederzijdse schrikreactie was het gevolg.
We reden over de hoogste weg van Zweden en zagen onze eerste eland (en dat zonder waarschuwingsbord) aan de kant van de weg, die er helaas snel vandoor ging.
Omdat er weer behoorlijk wat regen naar beneden kwam en er inmiddels noodweer werd voorspeld in de vorm van storm Hans met overstromingsgevaar maakten we plannen om onze reis voort te zetten richting Finland, Fins Lapland wel te verstaan, oftewel Lappí.
Via Storforsen, een mooi gebied met grote waterversnelling en overal watertjes en watervallen (voor de Zaanse mensen: een soort natuurlijke blauwe poort maar dan gigantisch en mooier), waar Joep zijn lol opkon, belandden we boven Luleå dichtbij de Finse grens op een rustig mooi plekje aan de Botnische golf. Een heuse strandcamping met bijbehorend weer. De zwemkleding kon uit de kast.
We kwamen bij aankomst overigens nog vast te zitten in het zand en zijn er na 4 uur wachten door een tractor uit getrokken, maar dat terzijde.
4 reacties
Volgend jaar met tentje in jullie eigen tuin!! Zonder Hans. Die was niet aardig.
Zoentjes van ons!
Wij hebben ook genoten bij jullie met het bbq buffet, heerlijk. We snappen jullie liefde voor Zweden helemaal. Helaas kwam storm Hans wel bij ons langs, op de laatste dag moesten we de camping verlaten via een zij pad. De hoofdingang was overstroomd. Ik heb dd laatste weken verlof aan jullie gedacht dat ik op de a7 weer naar mijn werk reed….. we hopen dat jullie daar een super toffe mooie plek gaan vinden en in de tussentijd: geniet
Liefs Ivar, Nanda , Melle en Famke
Hans is een naar ventje. Het is heel gek we denken nooit aan de A7 als we over de eindeloze wegen met alleen bomen en meren rijden 🤷🏼♂️.
Kleine tip als je de A7 volgt richting het noorde, dan kom je al aardig in de richting van Zweden 🙃
We gaan weer verder zoeken naar een plek waar jullie volgend jaar een tentje kunnen neerzetten.
Verlof moet zijn: veel 🙈